hiszpański1. Akcent (Acento)
Dodano: 2015-02-06 17:34:25

1. Język hiszpański ma bardzo proste i bardzo precyzyjne zasady akcentowania wyrazów w odróżnieniu od innych języków indoeuropejskich. Oto dwie proste reguły akcentowania:

 

Reguła 1: Jeżeli wyraz zakończony jest samogłoską (a, e, i, o, u) lub spółgłoską n lub s, akcent pada na przedostatnią sylabę (podobnie jak w większości polskich wyrazów):

 

 casa, idioma, verde, negro, hablan, comes

(dom, język, zielony, czarny, mówią, jesz)

 

Reguła 2: Jeżeli wyraz zakończony jest jakąkolwiek spółgłoską, z wyjątkiem n lub s, akcent pada na ostatnią sylabę (podobnie jak w języku francuskim):

 

hablar, comer, feliz, soledad

(mówić, jeść, szczęśliwy, samotność)

 

2. Jeżeli jakiś wyraz jest akcentowany niezgodnie z dwiema powyższymi regułkami, wówczas akcent zaznacza się graficznie. Akcent graficzny nosi nazwę – tilde.

 

habitación, árbol, venes, hin

(pokój, drzewo, młodzi, Hindus)

 

3. Są jednak takie wyrazy, które mimo iż stosują się do powyższych regułek, noszą akcent graficzny. Należą do nich:

 

a) zaimki pytajne:

qué, cómo, cuánto, cuándo, dónde, etc.

 

b) wyrazy identycznie brzmiące (homofony), ale znaczące co innego:

sólo (tylko), solo (sam); té (herbata), te (ciebie, tobie); más (bardziej), mas (ale), etc.

 

 

Wszystkie artykuły